Ruggespraak

Vanmiddag heb ik weer een bezoek gebracht aan de manueel therapeut. Op 5 augustus jl. ben ik door mijn rug gegaan en dit bleek - nadat de fysiotherapeut de spieren enigszins had losgemaakt - een verschoven tussenwervel te zijn. Een net-nog-niet-hernia.

In mijn werk in personeelszaken maak ik veel mee met zieke medewerkers en het gevoel en hun mededelingen over rugpijn heb ik duidelijk onderschat. De afgelopen weken heb ik vaak met mijn hoofd tegen het plafond gezeten. Wat kan dat gemeen zeer doen, écht geméén. De woorden 'alsof ze een heet mes in je rug steken' (wat ik vaker heb gehoord van die betreffende collega's) kan ik nu precies duiden.

Maandag jl. heeft de manueel therapeut de tussenwervel teruggezet en dat voelde als een verrukkelijke O P L U C H T I N G.. zo heerlijk, geen zenuwpijn meer. Waarna ik vervolgens de rest van de middag en avond als een os heb liggen slapen.

Geen pijn = over! Dus mijn leidinggevende had ik al min of meer verblijd door te zeggen dat ik volgende week weer aan de slag zou gaan. Maar in dit geval blijkt het niet zo te zijn.. vanmiddag kreeg ik van mijn arts een keiharde NO GO.

Het terugzetten van zo'n (tussen)wervel is een (wat schril) 'fluitje' maar het helen kost tijd. Veel tijd blijkt dus. Het zal daardoor nog wel even duren voor ik ermee klaar ben. Duidelijk de laatste loodjes en geduld is een schone zaak maar 'klaar' ben ik er al wel mee!