Ruggespraak II - ode aan René

Inmiddels is het ruim 3 maanden geleden dat ik door mijn rug ben gegaan. Helaas is er nog geen verbetering opgetreden. Diverse bezoeken aan huisarts, fysiotherapeut, manuele therapeut en een neuroloog voor een hernia-onderzoek hebben niets opgeleverd.
Tot René zich ermee ging bemoeien. Hij heeft mijn klachten gebundeld en op internet is hij gaan zoeken naar mogelijke oorzaken en vond Ischias. Een aandoening van de spieren die onder andere dezelfde klachten veroorzaken als die ik momenteel ervaar. Het balletje is weer gaan rollen. Maandag onderga ik een onderzoek en wellicht de eerste behandeling al.

Maar René deed meer: hij bestelde het boek 'Handboek Triggerpoint-Therapie' geschreven door Clair en Amber Davies. Dit boek legt uit dat pijnklachten in nek, schouders, rug, maar ook in benen en armen kunnen ontstaan door het samenknijpen en vast gaan zitten van spierbundeltjes en spierkramp/knobbels veroorzaken. Deze knobbels raken en beïnvloeden de naastliggende spierweefsels. Deze weefsels raken weer andere spierbundeltjes enzovoorts. Hierdoor ontstaat een waaiervorm wat een uitstralende pijn veroorzaakt. Dat wil zeggen dat niet in wáár je de pijn voelt persé de oorzaak hoeft te liggen van die pijn. Deze pijnpunten, deze knobbels noemen ze in het boek 'triggerpoints' en deze chronische knelpunten zijn te behandelen.

"Door middel van het stevig masseren van deze 'triggerpoints' doorbreek je de cirkel die de spierkrampen in stand houdt. Het verbetert de (bloed)circulatie door het samengetrokken spierweefsel en het veroorzaakt een strekking van de samengeklonterde spiervezels in de knobbels."

René heeft mij nu eenmaal gemasseerd. Tijdens de, tot mijn verbazing bijna pijnloze maar wel zeer harde, massage werd de pijn al minder. Na de massage kwam de uitstralende pijn echter forser opzetten waardoor ik pijnstillers moest nemen omdat ik anders echt niet in slaap zou komen. Maar de ochtend erop, de dag waarop ik dit stukje schrijf, blijkt de pijn sterk verminderd. Ik voel nog wel de 'doofheid' in mijn stuitje, billen en rechterbeen en pijnloos is het niet, maar de gemene, snijdende pijn voel ik niet meer! Ik ben - na drie maanden pijnlijden - erg opgelucht en ik geniet voorzichtig van deze 'pauze'. Belangrijkste is dat ik meer hoop heb dat ik echt van deze pijn af kan komen!

René beloofde mij de komende avonden te blijven masseren. Ik kijk ernaar uit want wie weet is dit de doorbraak en zal - samen met de behandeling van de fysiotherapeut - die ellendige pijn eindelijk achter de rug zijn.