Onze schuur kunnen we eigenlijk beter omschrijven als een privé 'afvalstation' alleen zijn alle materialen bij (althans onze) gemeentewerf prachtig gescheiden, wat niet het geval is in onze schuur.. Ondanks dat ik riep 'ik kan dit alleen af' had ik uiteindelijk wel de sterke armen van René nodig om de opruimklus te klaren.
Nadat de schuur was geleegd was de tuin gevuld met een berg 'overtollig' en een berg 'nader uit te zoeken'. Dat was van later zorg, eerst moest de schuur grondig worden ontdaan van spinnen. Daar krijg ik toch wel de kriebels van dus het gaf me veel voldoening om te zien hoe schoon het werd.
Vervolgens zeil gehaald en (zelf!) gelegd: zwart/wit geblokt en ook gelegd een pláátje om te zien. Wat lijkt de schuur veel groter met dat zeil en sowieso veel frisser: wat ziet het er prachtig uit!
... iets wat we van de tuin niet konden zeggen.. Gelukkig wilden Steven en Tim wel een handje helpen en de berg 'troep' wegbrengen naar het afvalstation. Dat ruimde de tuin al behoorlijk op. Toch bleef er een onbehoorlijke hoeveelheid spullen achter wat een plekje moest vinden in de schuur. Na veel vijven en zessen is hiervan alsnog de helft naar het afvalstation gebracht. De rest is nader uitgezocht en opgeborgen. En wat resteert: een geweldige hobbyplek annex fietsenhok/tuinschuurtje! Eigenlijk bijna te mooi om te gebruiken..
PS: Wat voelt het trouwens heerlijk om oude rommel los te laten en van daar weer verder te gaan! Was het maar zo eenvoudig om ook in je eigen hoofd op te ruimen.
No comments:
Post a Comment